استفاده از MCP
MCP server را یک capability boundary بیرونی در نظر بگیرید، نه بخشی نامرئی از خود مدل. فقط serverها و toolهایی را فعال کنید که workflow واقعاً به آنها نیاز دارد.
روند معمول
- Capability را مشخص کنید — معلوم کنید به تحلیل repository، مستندات، issue tracker، database، browser automation یا integration دیگری نیاز دارید.
- Server را انتخاب کنید — server نگهداریشده با مستندات روشن capability و security را ترجیح دهید.
- Transport و credential را تنظیم کنید — secretهای محلی را خارج از templateهای commitشده نگه دارید.
- Capability را محدود کنید — اگر client از allowlist پشتیبانی میکند فقط tool و resource لازم را فعال کنید.
- Initialization را verify کنید — شروع process، MCP initialize و capability discovery باید موفق باشد.
- ابتدا operation خواندنی را تست کنید — قبل از write، connectivity و semantics را با عملیات read-only بررسی کنید.
Templateهای پیکربندی
Template reusable باید environment variableهای لازم و فیلدهای consumer را مستند کند، بدون اینکه secret واقعی را داخل source قرار دهد. این templateها در agent-assets/mcp-configs/ نگهداری میشوند.
ترتیب troubleshooting
ابتدا config client، سپس startup server، transport، initialize، discovery و در نهایت خود tool call را بررسی کنید. جدا نگه داشتن این لایهها علت failure را سریعتر مشخص میکند.